سلام ...  قرار نبود دیگه بنویسم ... ولی دلم نیومد این شعر رو نذارم ...

داغ داغه ... همین الان نوشتمش ...  قول میدم دیگه ننویسم ...

ساقه ای از دل مرداب برون آمد

غنچه ای گشت...

رازها بود ... کسی درک نمی کرد

مرداب بها داد

تاکه غنچه شکفت

و نیلوفر آبی نمایان شد

رهگذرهایی شتابان ...

                  تصاویر از گلی زیبا

                                    بردند به یادگار ...

و شکر خالق یکتا می گفتند

و لحظاتی تماشا کردن ُ آرامش آن صحنه ی دلچسب

و نقاش را ...

که روی بوم نقش عشق می زد

و با تصویری از نیلوفر آبی

به خود شهرت می بخشید

و نان می خورد ...

و عکاسی که دنبال گلی زیبا ... برای سوژه ی عکسش

همه لذت می بردند

آفرین بر خالق نیلوفر آبی می گفتند

و لیکن ...

کسی راز دل تنهای مرداب را نفهمید

کسی بستر زیبایی نیلوفر نمی دید

چه نیلوفرها شکفتند  ُ چه زود از یادها رفتند

و مردابی که بی منت به نیلوفر بها می داد

غم مخور مرداب ... نیلوفر نمی ماند

((ح.مرداب))

۸۹/۹/۳۰ - ۰۲:۱۰

سلام ...

خب .. ببینیم نتایج نظر سنجی و الطاف دوستان چی بوده ...

کیا منفی (نرو) ممتنع و یا مثبت (برو) بودن ؟؟؟  زود خودشون رو معرفی کنن ...

نتیاج : آرای منفی 13 ... آرای ممتنع 4 ... آرای مثبت 3 تا ...

پس نتیجه میگیریم که باید برم ... خستم شد از سال 85 تا حالا ...

خیلیا اومدن و رفتن ولی من هنوز موندم ...

میخوام از همه ی همخونه ای های گلم تشکر کنم ...

اول از همه دوتا آبجیه گلم راحیل و زهرا جونم ...

خیلی دوستون دارم و خواهم داشت ... همیشه برقرار باشید ...

البته با شما که خدافظی نمیشه کرد ... اینترنتیه

دوست همیشه همراهم ... صنم ...

واسه همه چیز ممنونم ازت ... ایشالا ارشد موفق باشی ... همینطور ارشد زندگی

علی جون ...

همخونه ای گل دوران دانشجویی ... همیشه گیتاریست و شاعر باشی ...

گل نرگس ... مهدی فاطمه

تغذیه ی روح ما ... همدم تنهایی ها ... نغمه های خوش دلتنگی ...

دردانه ... مهنوش ایرانی ...

دوستی که جسمش اینجا نیست ... اما دلش اینجاست ... پیش ماها ... توی ایران زیبا ...

ستاره ...

دوست و معلمی خوش ذوق ... این اواخر خیلی سرش شلوغ بوده ... اما من فراموشش نمیکنم ...

حاج خانم ... مهناز خانم ...

از وقتی قاطی شد دیگه پیداش نشد ... ایشالا هرجا هستی زندگیه خوبی داشته باشی ... اثر دعاهای من بود که رفتیا

فرزانه ...

ازت میخوام هر موقع رفتی حرم ... منو دعا کنی ... تورو خدا فراموشم نکن ...

سونیا ...

شما هم از دوستای خوب من بودید ... ممنونم توی این چندماه همراه من بودید ... اگه هم شوخی یا حرفی بوده که ناراحت شدید باید ببخشید ... آرزو دارم به آرزوت برسی ... به حرف دلت شک نکن ...

نیلوفر – نیلین بانو

خیلی پاکار شوخی های بی مزه ی من بود ... رتبه ی دو رقمیه ارشد هم اورد ... اما کلاساش بدموقع س...

اسیر دریا ...

البته قبلا اسیر طراحی بود ... نمیدونم چی شد که آزاد شد ... من که ضمانتش رو نکردم ...

نمیدونم نیلوفر یا رز وحشی ...

به هر حال گله ... دوستی که این اوخر اومد خونه و واسه ی همیشه موندگار شد ... شعرای معرکه ای میگه ...

کشتی دوستان ... ندا ...

که دائم در حال عبور از بالای سر عشق منه ... خلیج همیشه فارس ... سلامم رو برسون  ... برگشتی یه کمپینگ تشکیل بده

الهه خانوم ...

که این اواخر خیلی گوشه گیر شده بود ... زنجان به داشتن دخترایی مثل شما افتخار میکنه ...

سوگل ...

داستان های بسیار زیبایی مینویسن ... البته هر یکسال یکبار ...

ناهید ...

پر تلاطم ... مثل من رفت ... اما طاقت نداشت و برگشت ... همیشه خندان باشی ... روزهایت پر ثمر باشد ...

پرنیان سرد ...

از جمله دوستایی که دیر به این خونه پیوست ولی زود جا کرد ... یه کارایی هم باید بکنه که نمیتونم اینجا بگم ... آمار خاطرخواهاش هم روز به روز داره میره بالاتر ...

دایی هادی ...

ما مخلصیم در بست ... آژانسی ... کارت بیسته دایی ... خودت گفتی هرچی صدا زدی  ...

خاله پروانه ...

کوه صبر و استقامت ... به شما غبطه میخورم ... همیشه به یادم میمونه که توی سخت ترین شرایط اومدی گفتی که با چه مشکلاتی درگیری و من خجل شدم ... و دعا میکنم ... همیشه ...

دانشجوهای علوم و فنون ...

خودتون بیاین تسویه حساب ... ما که رفتیم ...

وسعت زندگی ... نفس ...

یاد فیلم دل شکسته میفتم ... میخوام نفسم باشی ...جمله ای که شهاب حسینی گفت ... ایشالا یکی هم پیدا میشه واسه تو شعر نفسانه میگه ... من حرفم خیر و برکت داره  ...

آمو ... با لهجه ی آبودانی ... مهسا جان که ایشال همیشه سالم باشی و زخمات یه روزی تموم بشه ...گلوریای عزیز که آخر نگفت اشعارش رو از کجا میاره ... آرمان جان ... زیبای خفته ای که چند وقتیه برگشته ... دختری از جنس باران ...

و تشکر از تمامی دوستانی که همخونه ی ما بودن ... ببخشید اگه اسمی از قلم افتاد ...

تفسیر عنوان وبلاگ ... دل ما آدما یه خونه ست که هزاران خاطره داره و ما همگی توی دلای همدیگه هستیم و همخونه ... ح.مرداب رو که دیگه همه میدونن ... آهنگ وبلاگ موسیقی فیلم درباره الی ...

خیلی طولانی شد ... خیلی از حرفای دلم رو نزدم ... میترسم خسته کننده بشه ... دلم واسه همه تنگ میشه ... سعی میکنم گهگاهی سر بزنم ...

 ... آرزوی موفقیت واسه همه همخونه ای های عزیز ...

رفتنم آمده است

بادها می آیند

برگها می رقصند

باران می بارد

دل من بی تاب است

رفتنم آمده است

بیکران منتظر است

بوی دریا چه خوش است

رفتنم آمده است ... رفتنم آمده است

خودم ... دریای بوشهر

خدانگهدار

دیگه نمی رسم ... واقعا بریدم ...

خیلی کار عقب افتاده دارم ... باید تمومشون کنم ...

اینجا هم انگیزه ای واسه ادامه دادن ندارم ... البته شما دوستای مهربون هستید ...

اما همه چیز این نیست ... عرصه زندگی داره سخت و سخت تر میشه ...

منم تو اوج جوونی باید خودم رو بسازم ... وگرنه بعدا کم میارم ...

من به این جمع بندی رسیدم که باید برم ... نظر شما چیه ؟؟

اصلا تعدا نظرات مثبت و منفی رو جمع میزنم ببینم کدوم بیشتره ... هان؟؟

از همین لحظه شروع شد ...

من نمیتونم ... هی گیر میدن میگن شعر ننویس ...

خیلی ادبی شدی و از این حرفا ... من نمیتونم ...

واسه همین میخوام یه شعری واستون بذارم که نیلوفری نیست

مربوط به عشق اوله ... دریا رو میگم ...  این رو ۱۰ اردیبهشت ۸۷ نوشتم ...

چه دلم بی تاب است ... و روحم بی قرار

در سرم میگذرد خاطرات ابدی

                            مشت یک موج به روی ساحل

                                                              سنگی از جنس بلور ...

        بیکرانی نیلگون

                               و غروبی پر از ناله و درد ...

ذره ذره خورشید ... اندر این آبی ناز

                                    می شود غرق ... بی غرور

تا که ماهتاب برآید و بتابد بر شهر

                                       و به دریاها ...

                                                      و به ساحل ...

چهره ی زیبایی ست

                     نور رویایی ماه

                                  روی این آبی پاک

                                                     و صدای امواج ...

     نیست خدایی جز خدای زیبایی ها

محو این تابلوی زیبایم

                 و خدایی که همه روز و شبم

                                       در همه جا و مکان می خوانمش

                " به شکرانه ی این خاطرات زیبا "

(( ح.مرداب ))

اینم عکس من و پسردایی عزیزم ... دریای بوشهر

سلام ...

امروز به گفته ی یکی از دوستان میخوام یکی از خاطراتم رو بگم ...

سال 84 ... خونه دانشجویی ... بوشهر ...

با بچه ها شام از بیرون گرفته بودیم و شیرینی و خلاصه کلی به خودمون حال داده بودیم ...

یکی از بچه ها که خیلی خسیس بود و کمتر تو اینجور چیزا دنگ میداد دیرتر اومد خونه ...

ما که چهار نفر بودیم تصمیم گرفتیم بزاریمش سرکار ...

در رو زد ... بچه ها قایم شدن ... من اونجا بچه مثبتشون بودم ...

با لباسهای شیک و مرتب رفتم دم در و گفتم که یکی از دوست دخترام اومده ... مهمونمه ...

باورش نمیشد ... اما چون حرفام همیشه برش داشت بعد از کلی حرف زدن باور کرد و خلاصه الکی میرفتم تو اتاق و برمیگشتم و میگفتم ترسیده ... زود برو ... بنده خدا چایی هم واسمون درست کرد و رفت ...

اون شب رفت و تا فردا شبش نیومد خونه نمیدونم کجا رفته بود ... خلاصه کلی خندیدیم ...

فرداش اومد گفت من به بهمن میگم چیکار کردی ...

خدا بیامرزدش...بزرگمون بود ... 2 سال پیش 27 سالش بود فوت کرد ...

خلاصه با اونم هماهنگ کردیم ... بهش گفت ... بهمن اومد تو اتاق منو دعوا کنه ...

کلی داد و بیداد بعدشم واسه اینکه طبیعی بشه یکی خوابوند تو گوشم ... تا دو هفته حرف نمیزدیم ... منم هنرمند و استاد بازیگری ... مجتبی که حسابی رفته بود سرکار ... همه هم سرزنشش میکردن و میگفتن همینو میخواستی ... بین بچه ها دعوا بشه ...  میومد پیشم عذرخواهی ... میرفت پیش بهمن پادرمیونی  و خلاصه کلی خرج کرد و شیرینی داد تا ما مثلا آشتی کردیم ...

الان بعد از 5 سال هنوز نمیدونه اون شب چه اتفاقی افتاده بود ...

خیلی دوران قشنگ و خوبی بود ... یادش بخیر...

امروز صبح دایی شدم ...

                   بهم تبریک نمیگین ...

                               وای چه بچه ی نازی ...

محمدطاها جون ... تولدت مبارک

رمضان ... ماه ميهماني خدا ... ماه ميانبر رسيدن به خدا ...

ماهي كه همه ي سال توش خلاصه شده ...

                      مبارك ... مبارك ... مبارك

سلام ...

اين دلنوشته اولين دلنوشته اي بود كه اسم نيلوفر رو وارد زندگيه ادبيم كرد ...

اين شعر رو با خط نستعليق رو يك عكس بسيار زيبا چاپ كردم و بهش هديه دادم سال 87

هم شعر از خودم بود ... هم عكس ... و هم كار فتوشاپ عكس ...

به عبارتي من توي اون كار خلاصه شدم

بعدا عكس رو هم آپ ميكنم ...

       زيبايي مرداب از آن توست ...

آبي آسمان ...

                  طراوت چمن زار ...

                                                و آرامش مرداب ...

        همه از آن توست ... از آن زيبايي تو

رقص زيباي تو بر موج مليح مرداب

                      چشم هر رهگذري را ز رهش باز خواهد داشت

     ذهن لطيف شاعر را نوازش خواهد كرد 

                                        و روح خوش عشق را طراوت بخشد ...

آري ...

از جنس لطافت به تو گلبرگ دهند ... اي گل ناز

                            و پر سبز براي پرواز ... در خيال شاعر

                                                            و تجسم يك رويا براي عاشق

با تو سبز است بهار

                      با تو زيباست جهان

با تو پاك است كران آبي

                  نكشد درد و غم تنهايي

                                          هر كه دارد گل نيلوفر آبي ...

بي تو بي تاب شود هر عاشق

                            اي گل رويايي ...

                                              اي نيلوفر آبي

(( ح.مرداب))

میلاد امام عصر و آخرین منجی ما انسانها رو به همه ی دوستای گلم تبریک میگم

سلام به همگی ...

ببخشید دیگه ... خیلی دپ شده بودم ... از دلنوشتم متوجه خواهید شد ...

همین دو هفته پیش تو خونه ی طرف نوشتمش...

قلب من باز در این لحظه ی تاریک ... به تپش افتاده

ساعت نیمه شب است

                                      عشق، دیوار به دیوار من است ...

جسم ها نزدیکند ...

        دل من در پی عشقی به بلندای سماء

   دل او در گرو خاک زمین

                            چنگ بر پیکر سرد زندگی انداخته ...

من زمینی نیستم

            من در این لحظه ی کوتاه زمین

                                             دل پر درد به دست آوردم

گل نیلوفر و مرداب

                          بین این دو ... دگر عشقی نیست

         همه جا ساکت و سرد

                                               همه چیز تکراری

آخرین لحظه ی عشق مرداب

                                       به گل نیلوفر ...

                                                           و نگاهی سرد ...

   و دگر پایان ... آنهمه شیدایی

                                 آنهمه عشق و جنون

آسمان را دریاب

                   زندگی حادثه ای تکراریست ...

((ح.مرداب))

نمیتونم تعریف کنم ...

اون چیزی که با چشم میبینی و احساسش میکنی یه چیزه دیگه ست ...

چندتا از عکسا رو آپ کردم ... البته عکسایی که از مناظر گرفتم رو آپ نکردم

آخه میخوام نمایشگاه بزنم ... نمیشه عکسارو تو اینترنت بزنم ...

عکسا با کیفیت و حجم بالا بوده ... خیلی کمش کردم ...

بازم اگه باز نشد بهم بگید تا با سایت های دیگه ای آپشون کنم ...

چندتا از عکسا تونل برفیه ... نزدیک ازنا ... و چندتا دیگه آبشار آب سفید ... نزدیک الیگودرز

فیلمایی که گرفتم خیلی باحال تره ... اما حیف که نمیشه آپ کرد

بازم میگم عکسایی که خودم گرفتم یه چیزه دیگه ست ... اما شرمنده دیگه

اینم آدرس عکسا ... از دست ندید :

حرکت به سمت تونل برفی

مسیر تونل برفی

بعد از 2 ساعت کوه نوردی

نشونه های سختیه مسیر

زیبایی ها از نمایی دیگر (منظورم خودمه)

و اینم تونل برفی

زیر تونل با پسرخاله

حس خوب (به قول بچه ها ... گلشیفته!!!)

آبشار آب سفید

آبشارای جانبی آب سفید

اینم منم

عکس به این قشنگی دیده بودین

اینم آخریش

بازم فيلترش كردن ... من كه ديگه حوصله ي آپ كردن ندارم ...

خوبه كه عكساي مستهجن نيستن ...

خدایا ... چه آرامشی ... دنیا رو پر از عشق میدیدم ... اما چشام دیگه اونجوری نمیبینه

روزگاری بر این صخره ی کبود

                             می نشستم  همی در  انتظار  غروب

چه گرما و سرما و باران و ابر

                             دل بسته  بودم به لحظه ی  دیدار  او

طنین خروش موج های این دریا

                            آرامشی بود  بر این دل خسته و رنجور

نشستن در کنار این جاودانه دوست

                            عقل و هوش می برد از من دیوانه خو

بار خدایا لحظه های من عاشق را

                             پر کن از  صدای  دریا  و  امواج  خروش

من دگر همین دارم از دنیا

                         آخر این مرداب را چه به زندگی شاداب و پر ز دوست

باز هم این لحظه ی زیبای همیشگی

                            خورشید  می رود  زیر  آب  بدون  غرور

چهره ی آسمان عوض شده است

                            این است نهایت  عشق  من ... غروب

دل بدین عشق می سپارم و بس

                            دلی نمانده است! یک تکه سنگ کبود

چه می گویم این حروف آشفته چیست؟

                            نیلوفری نماند، مرداب مُرد، چه زود ...

                                                       ((ح.مرداب))

                 

چرا گريه ام نمي گيره ...

                                     مگه قلب من از سنگه

خدايا من كجا ميرم ...

                                      كجـاي جـاده دلتنگه

ميخوام عاشق بشم اما ...

                                       تب دنيـا نـمـيـذاره

سر راه بهشت من ...

                                      درخت سـيب ميـكاره ...

سلام ... یاد دوران خدمت و این حرفا افتادم ... دوره ی آموزشی توی عجب شیر بودیم ...

واقعا دل شیر می خواست بین اون همه ترک  شوخیدم ...

خیلی پادگان قشنگی داشتیم ... روز سیزه به در ... سال 87 ...

رو چمن های پادگان دراز کشیده بودم ... و این شعر رو در وصف اونجا نوشتم :

آفتابی ست دل انگیز در این فروردین ...

                                سبزه زارش چه طراوت دارد ...

نارون و کاج و چنار ... همه سوی آسمان ...

                                        گویی همه مدهوش به ذکر خالق ...

و شکوفه های سپید گیلاس ...

                   و صدای نهرها ، جوی ها ... 

                                       همه در حصر رشته کوهی زیبا ...

و چه غریبانه ست لحظاتی که خورشید ...

                                             پشت آن کوه ز دیده فرو میشیند ...

                  ... غروبی غریبانه در این غربت غمناک ...

و چه سرد است شبانش ...

                             و چه زیباست ستارگانش ...

اینها همه در تابلوی هیچ هنرمندی نگنجد ... حتی سهراب

و چه بی احساس مردمانش ...

این همه زیبایی ... این همه سبزه و جوی ...

                          همه سر برده فرو ... در هوس خویش ، افسوس!

و چه تنهاست اینجا ...

                         نقاش این همه زیبایی ها ...

لحظه ها در گذرند ...

                     پشت کوه منتظر است ...

                               ... و غروبی غریبانه در این غربت غمناک ...

                                                       ((ح.مرداب))

سلام ... خیلی عجله دارم ... اگه اشتباهی شد بعدا میام درستش میکنم ...

این دلنوشته ای که امروز واستون مینویسم واسه شبی که پیشنهاد بهش دادم ...

وای ... تو پوست خودم نمیگنجیدم ... فکر میکردم دیگه به همه ی آرزوهام رسیدم ...

شاید امشب شبی باشد ... مهتابی ...

            شاید امشب خوابی ببینم ... رویایی ...

                                             آری امشب دلی دارم ... دریایی ...

دل من بی تاب است ... از نگاهی آبی ...

                     روح من بیمار است ... در فراق یاری ...

                                        چشم من جوشان است ... بهر عشق پاکی ...

در سرم میگذرد آرزوهای زیاد ...

                          دست در دست هم و بیخیال از دنیا ...

لحظه ای تنهایی ... لحظه ای پر شر و شور ...

                               لحظه ها میگذرند ... گاه کند ... گاه آنی ...

                این تویی که تا ابد در دل من میمانی ...

                                                       ((ح.مرداب))

سلام دوستای گلم ... 

1- میخوام یکی دیگه از دلنوشته هام رو بذارم ... لطفاً نظر بدین ...

2- فردا بازم دارم میرم غواصی ... دریای بوشهر ... همه چیز اوکیه ... هوا هم خوبه ...

مگر اینکه خدا نخواد من زیر آب رو ببینم ... دعا کنید اگه قراره بمیرم همون زیر آب بمیرم

3- تصمیم دارم بعد از مدتها برم ببینمش ... میخوام خیلی عادی باهاش روبرو بشم ...

                    نظرتون چیه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سرما زده روحم ...

              بی آنکه بدانم ... دستی به تنم خورد ...

                                         گرمای وجودش، شمع بدنم شد ...

              پروانه ی اویم، بی آنکه بداند ...

عطر نفس او روح تازه ام شد ... شاید که نداند بی او نتوانم ...

چون باد لطیف است ... چون گل با طراوت

                                        شاید تن او بود گرم محفلم شد...

نیلوفر آبی تا ابد بمانی ...

             دنیا به تو محتاج ... دریا به تو محتاج ...

                     بی عشق تو اما ... مرداب چه تنهاست ...

                                                       ((ح.مرداب))

امروز يه هويي با پست يكي از بچه ها ... دلم هواي دريا كرد ...

و چندتا از عكسايي كه زير آب گرفتم رو آپلود كردم ...

اين من هستم زير آب ... جزيره مرجاني كيش

اينم علاقه ي من به مرجان ها

البته اين گوشه اي از دنياي زيباي زير آبه ... هيچ لنزي مثل چشم خود آدم تصوير برداري نميكنه ...

اگه اين دانشگاه زودتر تموم بشه ... بازم قراره برم زير آب ... ايندفعه درياي بوشهر

اگه تونستم يه چند تا عكس هم از اونجا ميارم ... فعلا ...

هيچكي به جز تو عقده ي دل منو نميدونه آقا ........

هيچكي به جز تو هم نمي تونه عقده ي دل منو وا كنه ......

اگه ميشه يه محبت كن ... منو تو حرمت راه بده ...

سلام ...

اين شعر يكي از شعراي قديميه ... قبل از اينكه ...

يه شب كه رفته بودم خونشون ... بعد از اينكه بزم شبانه تموم شد و رفتيم بخوابيم ...

اينا به ذهنم رسيد ... آخه اصلاً دوست نداشتم اون شب تموم بشه ...

باز هم لحظه اي ديگر از عشق

        اي كاش نمي خوابيدم ...

                                     اي كاش كنار تو نمي بودم ...

            تا اينكه تپش هاي وجودت ... يخ اين پيكر سرما زده ام آب كند

تا كه بيدار شوم ...

            و تمام رگها ، ضربان دار شوند

                                                 و تپش هاي دلم تند شود ...

عرق سر به پيشاني ام جاري باشد

                                        و وجودم سراپا لرزه ...

اي كاش نمي بودم، كه اين ثانيه ها

                                      ثبت در ذهن ترك خورده ي من باشند

اي كاش كنار تو نمي بودم

        تا كه يك آن ، پلك بر هم زنم و

                           جاي خالي تو را در مرداب ...

                                               مثل يك كابوس باور بكنم ...

                                                       ((ح.مرداب))

سلام ...

خيلي روحيه ام داغونه ... خيلي وقته از دلم نوشته اي بيرون نزده ...

مجبورم فعلا دلنوشته هاي قديم رو بزنم، تا اين زندگي بذاره يكم به خودمون فكر كنيم ...

راستي ... دوستاي گلم ...

هر كي منطقه گردشگري اطراف شهرشون سراغ داره آمارش رو بده

كاشان رو كه رفتم و ديدم و خيلي خوش گذشت ... البته با راهنمايي هاي آبجيه عزيزم ...

دستت درد نكنه

اما ايران نقطه به نقطه زيبايي داره و من ميخوام همه رو ببينم ... به نظر من از اونور مرز بهتره ...

مخصوصا نقاط شماليه كشور ... خواهش ميكنم معرفي كنيد ...

قول ميدم جبران كنم ...

اگه عكس هم داشته باشيد كه عاليه ... اين سايت گردشگري  كه آمار درست و حسابي نميده

يه جاي بكر و دنج ميخوام ... اگه منظورم رو متوجه نشديد توضيح ميدم ...

سلام ...سلام ... سلام ... 

با هفت روز تاخير سال نو همگي مبارك ...

بايد ببخشيد ... من تو اين ايام داشتم به دنياي واقعي مي پرداختم ...

جاتون خالي از روز 25 اسفند كه مرخصي گرفتم تا ساعت 2 ديشب تو مسافرت بودم ...

ديگه آخراش داشت حالم به هم ميخورد از تو آسمون بودن ... تو 10 روز 5 تا پرواز داشتم ...

سفر اول به كيش بود ... جاتون خالي چه حالي كرديم ... 

غواصي، كشتي تفريحي، جت اسكي و  كشتي آكواريم، چهارشنبه سوري كشتي يوناني

و بهتر از همه كنسرت محسن يگانه ... 

مقصد بعدي شيراز بود كه زياد نموندم ... يه دور كوچيك با دوستاي قديمي ...

بعد بوشهر چهار پنج تا خونه مجردي و صفا و دريا و تمام علايقي كه دارم ...

تهران و دوستاي عزيزم ...

و در آخر بعد از كلي گناه و رقاصي و خوشگذروني رفتيم قم و توبه اين 10 روز رو به جا اورديم

ولي واقعا قم و جمكران هم صفايي داشت ...

مسافرت مجردي هم چه حالي ميده ها ... به همه دوستاي گلم توصيه ميكنم م.ج.ر.د بمونن خيلي با حاله

خلاصه جنازه من ساعت 2 شب رسيد خونه

و الان هم سر كار با همت مضاعف و كار مضاعف تر و ... مضاعف تر تر

... سال خوبي داشته باشيد دوستاي گلم ... 

                           ديگر گذشت آن دوره كه ... تقدير زنجير من است